"Słowo na niedzielę" to pamiątka po księdzu Pawle który służył w naszej Parafii kilka lat temu, to on zostawił po sobie te słowa, zapraszamy do czytania i pamięci, także o innych księżach którzy przychodzą do nas i odchodzą do kolejnych wspólnot.

Od  2016 roku, odnosząc sie do Ojców Kościoła, rozważania dodaje ks. Andrzej Hładki

potknąłem się o moje rosnące ‘ego’
zagapiłem się myśląc ‘co ludzie powiedzą’
a tu na skraju dnia
zobaczyłem twoje diamentowe oczy
kochana i delikatna
czuła i bliska
samotna owieczko,
którą wiatr doświadczeń wysmagał
a noc była codziennością...

wiem, że cierpisz i wiem, że tęsknisz
ale nie bój się iść za Dobrym Pasterzem

wiem, że błądzisz i wiem, że płaczesz
ale oddaj się Lekarzowi serc i dusz

idziemy Drogą co jest drogą
dzień po dniu odkrywania do ostatecznego spotkania
gdy poznamy jak zostaliśmy poznani
odwieczną Miłością ukochani...

wiara to relacja ufnej miłości
a nie przyzwyczajenie w religijności

Ks. A.H.


4 NIEDZIELA ZWYKŁA, ROK B

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ Mt 4, 16
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Lud, który siedział w ciemności, ujrzał światło wielkie,
1 mieszkańcom cienistej krainy śmierci wzeszło światło.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA Mk 1, 21-28
Jezus naucza jako mający władzę

+ Słowa Ewangelii według świętego Marka.
W mieście Kafarnaum Jezus w szabat wszedł do synagogi i nauczał. Zdumiewali się Jego nauką; uczył ich bowiem jak ten, który ma władzę, a nie jak uczeni w Piśmie.
Był właśnie w synagodze człowiek opętany przez ducha nieczystego. Zaczął on wołać: « Czego chcesz od nas, Jezusie Nazarejczyku? Przyszedłeś nas zgubić. Wiem, kto jesteś: Święty Boga ».
Lecz Jezus rozkazał mu surowo: « Milcz i wyjdź z niego ». Wtedy duch nieczysty zaczął go targać i z głośnym krzykiem wyszedł z niego.
A wszyscy się zdumieli, tak że jeden drugiego pytał: « Co to jest? Nowa jakaś nauka z mocą. Nawet duchom nieczystym rozkazuje i są mu posłuszne ». I wnet rozeszła się wieść o Nim wszędzie po całej okolicznej krainie galilejskiej.
Oto słowo Pańskie.


ANIOŁ UPADŁY
„Jeden spośród aniołów stał na czele owych zastępów, którym została powierzona sfera dookoła ziemi i na zlecenie Boga sprawował nadzór nad samą ziemią. Nie jest prawdą, że był on zły z natury, przeciwnie, Bóg stworzył go dobrym i dla dobra, tak że nawet cienia zła nie miał on w sobie od Stwórcy. Nie zdołał jednak znieść tego świata i wspaniałości, jakimi go Bóg obdarzył, i z własnej woli, odwracając się od tego, co zgodne z naturą, a obierając to, co naturze przeciwne, targnął się na Stwórcę swego, Boga, by Mu wypowiedzieć posłuszeństwo. I tak pierwszy [ze stworzeń] odpadł od dobra i stał się złem. Zło bowiem jest niczym innym jak pozbawieniem dobra, podobnie jak ciemność jest pozbawieniem światła, a dobro jest w dziedzinie ducha światłem, zło zaś – ciemnością”

Jan Damasceński, św. (675–749). Pisarz grecki. Uważany jest za ostatniego wielkiego teologa Wschodu okresu patrystycznego. Pochodził z Damaszku i początkowo służył w administracji arabskiej, następnie porzucił karierę i wstąpił do klasztoru św. Saby koło Jerozolimy. Napisał summę teologiczną Wykład wiary prawdziwej. Był teologiem (obrońcą kultu obrazów przeciw ikonoklastom i teologiem Wniebowzięcia) oraz poetą.

[ks. Marek Starowieyski. „Karmię was tym, czym sam żyję. Ojcowie Kościoła komentują niedzielne czytania biblijne rok B”. Wydawnictwo WAM 2014. s. 264]